`S SEEBUEBELIED

Juhee die luschtige Buebe sind da,                   Did Buebe vom Zürisee.                                        S` ganz Ländli uf, s` ganz Ländli ab,                    So Kärli findsch niene, persè, persè.              Händ immer en frische und frohe Muet,            Und wänns grad Chatze hagle duet                Halih, haloh, d` Seebuebe sind do (Pfiff), oh, ho!

Chuum simmer hinder de n` Ohre troche,           So düemer scho jasse und chegle,                   Und fische und fahre und schwümme im See, Drum seit mer öis Züriseehegle.                          Es Schätzli hät scho en jede Chnopf,            Susch isch er en trurige Zwätschgechopf.

Am Samstig z` Abig da gömmer z` Liecht,      Bald nitsi, bald obsi am See.                           Doch erscht, wänn d` Stärndli schine tüend,  Dänn g` hört öis und g`seht öis ken Mensch meh. Doch mängisch, da chunt mer nöd bis zum Chind, Si haued eim vorhär es loch in Grind.

Und chunt dänn d` Suser und d` Chilbizyt,          So simmer ganz usem Hüüsli.                            Mer hauets in Leue, in Sterne, is Chrüz,             Go tanze mit öisene Gschpüsli.                            S` wird gsunge und g` jodled und musiziert,     Und s` Schätzeli am Morge no hei gschpediert, oder ( Bis d` Schuggerei alli a d` Luft spediert).

Und wänns öis ändli ufs ändli ufs Totebett leit,   So brucht öis au niemer meh z` tröschte.           Mir hauets mit Fröide zur Ewigkeit,                  Vom Chlinschte a bis zum Gröschte.                  De Petrus rüeft: Grüess Gott bi meid,                  Uf di han ich planged, due liebe Cheib.